خازن ها در شبكه هاي توزيع فشار متوسط به طور گسترده اي جهت جبران توان راكتيو استفاده مي شوند. خازن ها مي توانند تلفات توان و انرژي را در شبكه كاهش داده و با بهبود ولتاژ، كيفيت برق رساني را ارتقا دهند.

مسأله خازن گذاري بهينه عبارت است از يافتن مكان، ظرفيت و كنترل خازن ها جهت ماكزيمم كردن منافع ناشي از نصب خازن ها در مقابل هزينه آن ها. اين مسأله مدت ها موضوع تحقيق و پژوهش بوده و روش هاي گوناگوني جهت خازنگذاري بهينه پيشنهاد گرديده است كه كاهش تلفات در هر كدام از آنها يكي از اصول اساسي است.

ورود منابع تولید پراکنده به شبکه توزیع، نحوه بهره برداری و طراحی این شبکه ها را دستخوش تغییر کرده است. تاثیر بر مدیریت توان راکتیو و خازن گذاری در شبکه های توزیع از این دسته می باشد. وجود انواع فناوری منابع تولید پراکنده (DG)، نحوه مدل سازی و ظرفیت گوناگون آنها در شبکه می تواند خازن گذاری بهینه را در شبکه توزیع تحت تاثیر قرار دهد. همچنین با توجه به عدم قطعیت در توان تولیدی این واحد ها که ناشی از ماهیت احتمالی آن هاست مدیریت بهینه توان راکتیو نیاز به یک مطالعه جامع آماری دارد.

این مقاله توسط علی دارایی، شروین صمیمیان طهرانی و پیمان سلمانپور بندقیری در دومین کنفرانس فناوری و مدیریت انرژی منتشر شده است. مشاهده ی متن کامل آن در لینک زیر:

منبع خبر: برق نیوز tabarestantablo